Antik Yunanda günümüzde geçerli olan oyunculuk anlayışı yoktu. İfade edilen duygular jest ve mimikler yerine oyuncuların ellerinde tuttukları ve yeri geldikçe yüzlerine koydukları masklarla belirtilirdi. Yunan tiyatrosunda 2 tür oyun vardı. Tragedya ve Komedya. Tragedyalarda içerik daha çok, Tanrılarla insanların kavgaları üzerineydi. Dönemin dini inanışlarının sembolik bir ifadesi olarak, oyunlarda Tanrılar ve insanlar arasındaki çatışmalar anlatılırdı. Komedyalar ise çoğunlukla siyasi alay içerikliydi. İzleyici sayısının bazen 10 binlere ulaştığı dekor ve kostümün kullanılmadığı dönemin tiyatrolarında, abartılı argo sözler ve eleştiriler yapılırdı. Oyuncunun daha sonra söylediği sözlerden dolayı sorumluluğunun olmaması ve tanınmaması açısından büyük masklar kullandıkları düşünülmektedir. Bugün tiyatronun simgesi haline gelen gülen ve ağlayan maskeler işte bu uygulamanın bir devamıdır.
Bu masklardan gülen yüz, filozof Herakleitos'u ağlayan yüz ise filozof Demokritos'u simgeler. Herakleitos (ağlayan melankolik) sert tabiatlı bir filozoftur. insanlığn durumuna acıdığı için asık yüzle dolaşırdı ve lakabı ağlayandı. Demokritos ise (gülen melankolik) insanlığın durumunu anlamsız ve komik bulduğu için alaycı bir tebessümle gezerdi, lakabı gülen filozoftu.