Viola Spolin Tekniği
Oyuncuların anı yaşaması ve seri cevap verebilmesi için öğrencilerine "tiyatro oyunları" diye tanımladığı oyunculuk egzersizlerini geliştirmiştir. Bu metot birçok yönetmen ve oyuncuya doğaçlama tiyatro yaratma imkânı sağlamıştır.
Yöntemsel Oyunculuk
Empati kurarak oynamaya dayanır. Kahramanın hislerini anlamaya, yaşam tarzını ve alışkanlıklarını çözmeye odaklanılır.
Artaud Tekniği
Oyuncu karakterin geçmişine, bilinçaltına, anılarına ve duygularına odaklanır. Oyunculuk teknikleri içinde en zor olanlardan biridir.
Stanislavski Tekniği
Karakteri analiz etmek esastır. Gerçekte ne yapacağı ve davranışın doğru olup olmadığı düşünülür. Oyuncu adayı karakterin sorununa çözüm bulmaya çalışır. Oyuncu rolüyle özdeşleşmelidir; seyirci rolün akışına kaptırılmalı ve her türlü eleştiriye kapatılmalıdır. Bu teknikte özdeşleşme oyunculuğun merkezindedir ve oyuncunun canlandırdığı karakteri yaşaması gerektiği vurgulanır.
Brecht Tekniği
Brecht'te jest büyük önem taşımaktadır. Hikaye ve durumdan ziyade kişisel sorunların daha önemli olduğuna inanılır ve abartılı bir oyunculuk sergilenir. Oyuncu eylemin gözlemcisi ve yorumcusu olmalıdır. Seyirciye gibi yaptığını göstermelidir ve yabancılaştırma tekniğine başvurulmalıdır.
Lee Strasberg Tekniği
Karakterlerinin duygusal dünyasını daha derinden anlamaya ve bu dünyaya daha derin bağlantılar kurmaya çalışır. Bu metot ile oyuncular gerçek yaşamdan duygular ve tepkiler uyandırır seyircide.
Stella Adler Tekniği
Stella Adler, oyunculuk sanatında Konstantin Stanislavski'den ders alan tek Amerikalı oyuncudur ve Marlon Brando'nun ilk oyunculuk öğretmenidir. Yaklaşımı Stanislavski'nin kuramının temelleri üzerinde oturur; ancak duygulardan ziyade hayal gücü üzerinde durulur. "Kendi eşsiz içsel deneyimlerinizin ötesine geçmek zorundasınız."
Meisner Tekniği
Aktör ve aktrisler etki ve tepki üzerine oynamaya odaklanır. Beden dili okumak ve karşılıklı duygu analizi yapmak esastır. Bu teknikte her şeyden önce açıklık, dürüstlük ve karşısındakini dinleme önem taşır.
Michael Chekhov Tekniği
Michael Chekhov ünlü "psikofiziksel" çalışmalarıyla tanınır. Bu teknikte beden ve hareket önemlidir. Oyuncuyu karaktere yaklaştırmak için hem bedensel hem de duygusal hareketler kullanılır.
Uta Hagen Tekniği
Bu teknikte realizm ve gerçek her şeyin üstünde tutulur. "Yerine koyma" ya da "aktarma", oyuncuların bir sahnede kendi deneyimleri ve duygusal belleklerini anımsamalarını sağlar.
Eric Morris Sistemi
Oyuncuların günlük hayatta yaşadıkları sıkıntıları, duygusal karmaşaları ve hareketlerini engelleyen problemleri ele alıp, bunlardan arınmayı ve sahnede "olma" anına nasıl geçebileceklerini anlatır. "Oynama" olgusuna tamamen karşıdır; oyuncuların "olma" durumuna geçmelerini sağlamayı amaçlar.
Pratik Estetik Tekniği
Bu analitik yaklaşım her şeyden önce basit bir eylemi vurgular. Oyuncu yazar gibi yaratıcı değil, sadece kreatif tercümandır. Yazarın kelimeleri oyuncunun eylemlerine karıştığında ve seyircinin zihninde doğduğunda karakter yaratılmış olur.
Coşku Belleği Tekniği
Bir duygusal hatırlama değil, bir imgelem türüdür. Kişi deneyimleri hatırlar ve onları zihninde imgesel olarak yeniden canlandırır, bugünkü psikolojisiyle yorumlar. Oyuncunun duygularını, geçmiş deneyimleri hatırlayarak uyarmasına dayalıdır ve oyunculuğun baş ilkesi olan bilinç yoluyla bilinçaltına ulaşma tekniklerinden biridir.